23 ene. 2013

O 23-F, Marea Cidadá contra o Golpe dos Mercados

Ante os recortes salariais, sociais e laborais, o desmantelamento dos servizos públicos, o rescate bancario con fondos públicos e o resto de políticas neoliberais, resulta necesario facer un chamamento a todas aquelas persoas que sofren a crise no seu día a día, ao 99%, a parar o Réxime o próximo 23 de febreiro.

As razóns para saír á rúa son máis claras e contundentes que nunca. A Unión Europea atópase en mans dos bancos e grandes empresas europeas, que están impoñendo políticas económicas e sociais favorables aos seus intereses: baixadas xerais de salarios para ganar “competitividade”; perda de dereitos laborais para facilitar o despido e a precariedade; desmantelamento dos servizos públicos para crear novos “nichos“ de negocio para o capital; conversión da débeda dos bancos en débeda pública a costa do gasto social e público; retorno das mulleres ao traballo de coidado non remunerado e ao fogar; recortes nos dereitos democráticos e incremento da represión policial...
  
No poderemos soportar por moito tempo que unha de cada catro persoas non teña traballo, que mais da metade da xuventude permaneza sen emprego e, por tanto, sen poder ter un proxecto de vida; e que en máis de 1.700.000 fogares tódolos seus membros están no paro. Non é posible seguir admitindo o desafiuzamento de quen non poden pagar a súa hipoteca, nin que máis do 20 % da poboación viva xa na pobreza, cunha acelerada feminización da mesma. 

 Os recortes golpean a tódolos sectores populares da sociedade: o copago sanitario, as tesoiradas en servizos sociais, dependencia e educación, e tamén nas pensións, a privatización dos bens e servizos públicos, a subida de impostos coma o IVE. Ademais, a petición dun rescate que é inevitable e os seus efectos: aumento da débeda pública, recorte brutal do gasto do Estado, peche de empresas públicas, despidos masivos no sector público e redución da masa salarial nas administracións públicas, etc. Todo ten un denominador común: non cargar a crise sobre os seus responsables, senón sobre quen non a provocaron. 


Estas medidas son aplicadas por tódolos gobernos dos estados europeos que mais están sufrindo o xugo da débeda. Quebrar o discurso e a política neoliberal da UE require unificar os obxectivos e a acción do conxunto da clase traballadora do continente por unha Europa dos pobos: rexeitar o pacto fiscal e a re-capitalización bancaria con fondos públicos; reclamar unha auditoría cidadán sobre a débeda e negarse ao pago da que sexa ilexítima; instaurar un sistema fiscal progresivo que grave ás grandes fortunas, e combater a fraude, a evasión de capital, a economía mergullada e a corrupción. Temos de comezar a construír por abaixo unha fronte sindical, social e política contra os recortes e a austeridade que incorpore tamén as reivindicacións fundamentais, como a apertura dun novo proceso constituínte que poña a economía ao servizo da maioría social, devolvendo a soberanía a Pobo, onde se contemple o dereito a decidir das nacións do Estado español.


Por todo ilo, necesitamos construír unha gran marea cidadá que aglutine á clase traballadora, a estudantes, á xente xubilada, parada, inmigrante, a xuventude traballadora e ás amas de casa de tódalas cidades do Estado español a participar activamente nas manifestacións que terán lugar o día 23 de febreiro. Porque só desta xeito poremos empezar a frear as políticas neoliberais que son un ataque frontal contra o 99% da sociedade.


Vía La Trastienta

Información aquí

No hay comentarios:

Publicar un comentario